Van topsport naar transformatie

Academie (2013-2020)

Ik ben Carlijn Welten, kinder- en jeugdpsychiater, familietherapeut en PhD. Ik wilde de “meest zwart-witte” opleiding omdat psychiatrie me al vaag genoeg leek. Dus koos ik voor de academie: een PhD over psychofarmaca bij bipolaire stoornissen, mijn opleiding bij het Amsterdam UMC en Levvel, met een grote focus op de biomedische verklaring van het lijden.

Als oud-topsporter (Nederlands hockeyteam) voelde ik me thuis in die academie, een snelle cultuur van slimme, leuke en bevlogen collega’s. Maar ik voelde ook dat er iets niet klopte. Patiënten vertelden over hun familiesysteem, hun jeugd, de complexiteit waarin ze opgroeiden – maar die complexiteit zag ik zelden terug in mijn behandelkamer.

Vanaf mijn 11e hockeyde ik in Nederlands jeugd. Ik leerde al jong mezelf te zien als een onderdeel van een team en dat we zo sterk waren als onze zwaktes plekken. Dit geldt precies ook voor families.

Systeemtherapie (2018)

Tijdens mijn opleiding tot kinder- en jeugdpsychiater deed ik daarom ook de opleiding tot systeemtherapeut bij het Lorentzhuis. In het circulaire denken voelde ik me thuis. Vanaf dat moment werd het lastiger om me te verhouden tot het systeem waarin ik werd opgeleid. Ik werd degene die kritische vragen stelde: “Waarom doen we wat we doen?” en “Wat zouden we anders kunnen doen?”

Toen ik moeder werd van drie dochters, werd het persoonlijk. Ik realiseerde me: de zorg zoals die nu is, zou ik mijn eigen dochters niet willen aanbieden. En als ik het niet voor mijn eigen kinderen wil, dan voor geen enkel kind.

Het Huis (2021)

In die frustratie en in het verlangen dat het anders kon, ontmoette ik Niek Hayen – een bevlogen en creatieve psychiater met wie ik nog steeds dagelijks moet lachen. Samen besloten we: we gaan het zelf anders doen. We spraken met de top van het land, lazen alles over nieuwe gedachten over stoornissen, trauma en intergenerationeel denken. We stelden onszelf de vraag:

“Als we alle conventies overboord mogen gooien en behouden wat goed is – hoe zouden we dan psychisch lijden begrijpen en benaderen?”

Dat leidde tot de Familie GGZ. In april 2021 openden we Het Huis.

Inmiddels zijn we jaren verder en weten we het zeker: hoe we kijken naar psychisch lijden en hoe we het benaderen, dat kan echt anders en beter. De visie van Het Huis is wetenschappelijk onderzocht in samenwerking met het LUMC, zodat we de brug kunnen maken naar de academie. Want we hebben iedereen nodig om de koers te veranderen.

Vandaag: Innovatie & Impact

Ik ben een bevlogen innovator met een diepe overtuiging dat het anders kan. Ik schroom niet voorbij conventionele kaders te kijken. Innoveren is doorzetten en niet opgeven, net als topsport. Het is de massa keer op keer inspireren om het eigen denken en doen onder de loep te nemen. 

Ik word vaak gevraagd om te spreken op congressen en symposia, voor GGZ-instellingen, praktijken en opleidingsgroepen die het anders willen gaan doen. 

Mijn verhaal raakt omdat mijn frustraties zo herkenbaar zijn voor zo velen die werken in de GGZ, de jeugdzorg of in andere sociale domeinen. Veel professionals zitten vast in hun denken, zien niet hoe verandering mogelijk is. Ze leggen de verantwoordelijkheid om te veranderen bij de ander. Ze hebben het gevoel dat zij hier geen invloed op hebben.

Mijn reis door de kinder- en jeugdpsychiatrie, de keuzes die ik maakte en het alternatief dat ik met Niek opbouwde, resoneert. De verhalen over mijn dagelijkse praktijk in Het Huis, zijn tastbaar en voor iedereen te begrijpen. Van zorgprofessional tot ervaringsdeskundige en de beleidsmaker. Het laat mensen voelen dat het toch écht anders kan. Het biedt een alternatief. Een alternatief waar velen zo naar verlangen.

Ik spreek mensen aan op hun lef en hun verantwoordelijkheid. Want we kunnen allemaal, vanaf dit moment, iets doen om de huidige koers te wijzigen – ongeacht de kaders waartoe je je verhoudt.